تبليغاتX
اما این شب تار عاقبتش سفیده
خواب بارون زده
 

گریه هم با من دگر نا مهربانی می کند قلبم اما گریه هایش را نهانی می کند اشک تنها مونس شبهای تارم بود و بس اشک هم با غم دگر اما تبانی می کند بلبلی در زیر باران نگاهم لانه داشت اینک اما جغد شومی نغمه خوانی میکند باغ قلبم از هجوم دردها پائیز شد غصه هم در ان به شادی باغبانی می کند.    

 

+ نوشته شده در  21 Aug 2008ساعت 1:34 AM  توسط سارینا | 
 

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش . خوشا ايثار
خوشا پيدا شدن در عشق . براي گم شدن دريا
چه دريايي ميان ماست . خوشا ديدار ما در خواب
چه اميدي به اين ساحل . خوشا فرياد زير اب
خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن
خوشا مردن . خوشا از عاشقي مردن

اگر خوابم .اگر بيدار . اگر مستم . اگر هشيار
مرا ياراي بودن نيست . تو ياري کن . مرا اي يار
تو اي خاتون خواب من . من تن خسته را در ياب
مرا هم خانه کن تا صبح . نوازش کن مرا تا خواب
هميشه خواب تو ديدن . دليل بودن من بود
چراغ راه بيداري اگر بود از تو روشن بود

ضيافت هاي عاشق را خوشا بخشش . خوشا ايثار
خوشا پيدا شدن در عشق . براي گم شدن دريا
نه از دور و نه از نزديک . تو از خواب امدي اي عشق
خوشا خود سوزي عاشق .مرا اتش زدي اي عشق
خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن
خوشا مردن . خوشا از عاشقي مردن

 خواننده داریوش

+ نوشته شده در  6 Aug 2008ساعت 1:53 AM  توسط سارینا | 

 

 

بشنو از نی چون حکایت می‌کند
از جداییها شکایت می‌کند

                                                             کز نیستان تا مرا ببریده‌اند

                                                             در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

 

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق 

تا بگویم شرح درد اشتیاق 

                                                            هر کسی کو دور ماند از اصل خویش   

                                                            باز جوید روزگار وصل خویش


من به هر جمعیتی نالان شدم
جفت بدحالان و خوش‌حالان شدم
                                                            هرکسی از ظن خود شد یار من
                                                            از درون من نجست اسرار من
سر من از ناله‌ی من دور نیست
لیک چشم و گوش را آن نور نیست
                                                            تن ز جان و جان ز تن مستور نیست
                                                            لیک کس را دید جان دستور نیست
آتشست این بانگ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
                                                            آتش عشقست کاندر نی فتاد
                                                            جوشش عشقست کاندر می فتاد
نی حریف هرکه از یاری برید
پرده‌هااش پرده‌های ما درید
                                                            همچو نی زهری و تریاقی کی دید
                                                            همچو نی دمساز و مشتاقی کی دید
نی حدیث راه پر خون می‌کند
قصه‌های عشق مجنون می‌کند
                                                            محرم این هوش جز بیهوش نیست
                                                            مر زبان را مشتری جز گوش نیست
در غم ما روزها بیگاه شد
روزها با سوزها همراه شد
                                                            روزها گر رفت گو رو باک نیست
                                                            تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست
هر که جز ماهی ز آبش سیر شد
هرکه بی روزیست روزش دیر شد
                                                            در نیابد حال پخته هیچ خام
                                                            پس سخن کوتاه باید والسلام
بند بگسل باش آزاد ای پسر
چند باشی بند سیم و بند زر
                                                            گر بریزی بحر را در کوزه‌ای
                                                            چند گنجد قسمت یک روزه‌ای

 

                                                                                                             شعری زیبا از مولوی  

                                                                                                                                               


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  23 Jul 2008ساعت 4:34 PM  توسط سارینا | 
 

 

زندگي مثل پيانو است .دكمه هاي سفيد براي شادي ها و دكمه هاي سياه براي غمها اما وقتي ميتوان آهنگ زيبايي نواخت كه دكمه هاي سياه و سفيد را با هم فشار دهي!.

 

+ نوشته شده در  22 Jul 2008ساعت 3:36 PM  توسط سارینا | 
 
                          
 
 
 
 به همان قدر كه چشم تو پر از زيبايي است                                 
بي تو دنياي من اي دوست پر از تنهايي است 
اين غزل هاي زلالي كه زمن مي شنوي 
چشمه جاري اندوه دلي دريايي است 
چند وقت است كه بازيچه مردم شده ام 
گرچه بازيچه شدن نيز خودش دنيايي است 
امشب اي آينه تكليف مرا روشن كن 
حق به دست دل من؟ عقل؟ و يا زيبايي است 
دلخوش عشق شما نيستم اي اهل زمين 
به خداوند كه معشوقه من بالايي است 
اين غزل نيز دل تنگ مرا باز نكرد 
روح من تشنه يك زمزمه نيمايي است
 
شعر زيبايي از  بهروز ياسمي
                                 
+ نوشته شده در  22 Jul 2008ساعت 2:2 AM  توسط سارینا |